• Wpisów:18
  • Średnio co: 60 dni
  • Ostatni wpis:2 lata temu, 21:49
  • Licznik odwiedzin:1 745 / 1152 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 

Samotność przejmowała kontrolę nad jej życiem, stopniowo wyniszczając jego fragmenty. Było to jedyne uczucie z jakim nie umiała sobie poradzić i jedyne jakie posiadała.
 

 


Życie tak po prostu ucieka nam między palcami. Nie możemy przewidzieć co dokładnie stanie się następnego dnia. Snujemy przypuszczenia, planujemy każdy szczegół, kiedy przychodzi jeden moment i wszystko się pieprzy. Nie jesteśmy w stanie nad tym zapanować. To się po prostu dzieje. A my stoimy obok i nie możemy zrobić nic więcej niż tylko bezczynnie wpatrywać się w naszą bezsilność.
 

 

Przecież nikt nie mógł tego przewidzieć. Po prostu podjął o jedną złą decyzję za dużo... Ale to działo się tak szybko. W jednej chwili stracił to, na co tak długo czekał. Nie mógł już nic zrobić. Nie mógł tego cofnąć.. Odszedł w nadziei. W nadziei na lepsze życie....


 

 

Co jeśli miłość nie jest przeznaczona dla każdego? Jeśli tylko część z nas może odnaleźć szczęście w drugiej osobie? Podobno miłość jest najpiękniejszym uczuciem i najwspanialszą rzeczą jaką dostajemy od życia. Wszyscy więc powinni mieć szansę jej doświadczyć, pozwolić ponieść się jej prądom i odpłynąć chociaż na małą chwilę.
  • awatar heweliusz: Nie szukajmy idealow, nienpatrzmy daleko, milosc czeka, trzeba tylko czasem jej pomoc znalezc odpowiednie drzwi.
  • awatar safira022: każdy ma równe szanse, to od nas zależy, czy będziemy szukać ideału, czy nauczymy sie kochać niedoskonałego człowieka. oczywiście nie mówie, żeby kochać byle kogo :)
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›
 

 


Czasami po prostu tak jest.
Łzy same napływają nam do oczu i spływają po policzkach. Nie starajmy się ich powstrzymac.
Czasami po prostu tak musi byc...
 

 


Kim tak na prawdę jestem, a kogo staram się naśladować? Które słowa są wyrazem mojego charakteru, a które częścią schematu narzuconego przez moje upodobania? Ile mam siebie w sobie...?
 

 
Wszystko ma swój czas, wszystko kiedyś się kończy. Nauczmy się doceniać rzeczy, chwile, bo przyjdzie moment, w którym one odejdą. Zmiecie je szufelka czasu niczym pył osiadający na zużytych przedmiotach. Czerpmy radość z tego co daje nam życie.
 

 

"Ból i cierpienie nie idą w parze z rozkoszą - pomyślała Maria, choć gorąco pragnęła, by właśnie szły ze sobą w parze, bo to dawało nadzieję, że również to, co w jej życiu było złe, co przynosiło cierpienie i ból, może przeobrazić się w radość, rozkosz i dobro." -Paulo Coelho "Jedenaście minut"
 

 

Nawet jeśli inni nie wierzą w twoje możliwości, ty zacznij w nie wierzyć. Udowodnij wszystkim, że się mylili.
 

 

"Psycholog, podczas wykładu na temat stresu przeszedł się po sali. Gdy podniósł szklankę, wszyscy studenci spodziewali się, że zapyta o to, czy szklanka jest w połowie pusta czy w połowie pełna. Zamiast tego zapytał: ‚Ile waży ta szklanka?’
Padło kilka, może kilkanaście różnych odpowiedzi.
Psycholog powiedział wtedy, że waga szklanki nie ma tu zupełnie nic do rzeczy. Wszystko zależy od tego, jak długo będzie musiał tę szklankę trzymać. Jeśli przez minutę – wszystko będzie w porządku. Przez godzinę – ręka będzie bolała. Jeśli przez cały dzień – ręka będzie zdrętwiała i niemal sparaliżowana. W każdym z tych przypadków szklanka ważyła tyle samo, ale w zależności od tego, jak długo będziemy ją trzymać, wyda nam się coraz cięższa.
Po chwili powiedział, że wszystkie zmartwienia, problemy i stres, które pojawiają się w naszym życiu, są dokładnie takie same jak ta szklanka. Jeśli pomyślimy o nich przez chwilę, to nic się nie stanie. Jeśli będziemy myśleć dłużej, to zacznie nas boleć. Natomiast, jeśli będziemy o nich myśleć przez cały dzień, to w końcu poczujemy się sparaliżowani i niezdolni do zrobienia czegokolwiek.
Pamiętajcie, by odstawić szklankę na miejsce."
 

 

Chce uciec. Uciec od rzeczywistości, która z każdym dniem coraz bardziej mnie przytłacza. Wyjechać, zapomnieć, zacząć od nowa. Wymazać wszystkie błędy, wszystkie toksyczne osoby z mojego życia tak, żeby już nigdy się z nimi nie zetknąć.
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (3) ›
 

 

Jak to jest, że ludzie tak po prostu się od nas oddalają? Osoby, z którymi kiedyś spędzaliśmy wszystkie wolne chwile, z każdym dniem coraz bardziej znikają z naszego życia. Niektórzy umieją się z tym pogodzić, ja nie... Nie chce, żeby przyjaźń budowana przez tak długi czas uległa rozpadowi. Nie umiem znieść myśli, że już niedługo nasze drogi rozejdą się na zawsze w zupełnie innych kierunkach. Przyjaźń jest wspaniałą rzeczą łączącą ludzi bardzo mocną więzią. Ta nasza też była wyjątkowa. Tylko teraz tak wszystko się posypało. Chce to naprawić, wierze, że jeszcze się da. Jeśli nie spróbuje, nie dowiem się. Jednak czuje jakiś dziwny strach przed tym co będzie. Boję się, że rozgrzebując to, wnikając głębiej, jeszcze bardziej wszystko się pokruszy i nie będzie już czego zbierać.
Ludzie się zmieniają, trzeba się z tym pogodzić. Jeśli się kogoś kocha akceptuje się jego wady i słabości. Nie odpycha się nikogo tak po prostu, bo wydaje nam się, że do nas nie pasuje, że za bardzo się różnimy.
Ja spróbuję to wszystko naprawić, postaram się, bo zależy mi na nas. Spróbuje przywrócić to, co po cichu umierało. Nawet jeśli nam się nie uda, wiem, że jest warto walczyć.

 

 
Czuję, że spadam. Spadam w nieopisaną otchłań. Topię się w morzu własnych błędów. Poczucie winy i wstyd przytłaczają mnie coraz bardziej. Może noc zabierze wszystkie złe wspomnienia i koszmary jakie siedzą w mojej głowie. Zatrzyma je u siebie dopóki nie będę gotowa się z nimi zmierzyć.
Jutro będzie lepsze. Mam taką nadzieję...
 

 

I'm not afraid to try again
I'm just afraid of getting hurt for the same reason
 

 
Nasze życie z każdym dniem ulega jakiejś zmianie, nawet tej najmniejszej. Nie zauważamy tego, wydaje nam się, że jesteśmy częścią jakiejś pieprzonej monotonii. Jednak gdy na chwile przystaniemy i popatrzymy wstecz, widzimy to wszystko z zupełnie innej perspektywy. Widzimy momenty przewijające się nam w głowie jak klatki filmowe. Wtedy dopiero dostrzegamy jak bardzo nasze życie się zmieniło. Jesteśmy w stanie zobaczyc każdy mały szczegół, każdą różnicę. "Ludzie się zmieniają", jednak chyba nigdy nie myśleliśmy, że to właśnie nasze życie i my ulegniemy tak diametralnej metamorfozie...